سه شنبه ٢٦ شهريور ١٣٩٨
 


یادداشت/

نقش ارزیابی در «مدیریت توانبخشی در بحران»

فرانک لشنی/کارشناس توانبخشی در حوادث(سیل و زلزله)

 

 

یادداشت//

با توجه به خطرپذیری کشور ایران به لحاظ منطقه ای و جغرافیایی و آمار بالای حوادث طبیعی، انسان - ساخت و ترکیبی که افزایش آمار معلولان را به دنبال دارد و نیز براساس مطالعات خود پیرامون خدمات توانبخشی و شناخت آسیب پذیری معلولان و سالمندان، توانبخشی در سوانح جایگاه مهمی در چرخه مدیریت بحران دارد که در حال حاضر با وجود فعالیت های صورت گرفته هنوز جایگاه شایسته و لازم خود را پیدا نکرده و تدابیر مناسب و درست و کاملی برای آن طراحی و اجرا نشده است.

براساس آمار سازمان بهداشت جهانی، 15 درصد جمعیت جهان به نوعی دچار معلولیت هستند که در ایران این آمار به بیش از 11 میلیون نفر می رسد.

علاوه بر این سالمندان در بلایا آسیب بیشتری می بینند و در حال حاضر حدود 6 میلیون سالمند در کشور وجود دارد. با توجه به نمودار جمعیتی کشور، این آمار فزاینده است و جمعیت کثیری را شامل می شود. افزایش مدل سنی جمعیت کشور و رشد زندگی شهر نشینی همراه با کم تحرکی و آلودگی های آب و هوایی، نشانه ناتوانی های گسترده فیزیکی جمعیت کشور در آینده ای نه چندان دور است. لذا هم در شرایط عادی و هم در شرایط اضطراری و بروز سوانح، نیازمند اقدامات مناسب ایمن، اجرایی و اقتصادی برای توانبخشی فیزیکی و کاهش ضربات وارده به این گروه های آسیب پذیر جامعه هستیم.

مدیریت جامع بحران، عبارت است از فرآیند برنامه ریزی و اجرا توسط نهادهای دولتی و غیر دولتی برای پیشگیری و كاهش اثرات بحران ها، ایجاد آمادگی های لازم برای مقابله، پاسخگویی در حین بحران و بازسازی پس از بحران.

عمده ترین اقدامات جهت مدیریت بحران در دو بخش ارزیابی سانحه و برخورد با آن، امكان پذیراست. در ارتباط با توانبخشی که یکی از زیر شاخه های بازتوانی در چرخه مدیریت بحران محسوب می شود نیز به همین شیوه است. ارزیابی اقدامات مورد نیاز در زمینه توانبخشی جهت پاسخگویی مطلوب در زمان سانحه و پیشگیری از تشدید یا بروز معلولیت، بسیار بر مدیریت شرایط تاثیر گذار بوده و از بحرانی شدن اوضاع پیشگیری می کند.

بکارگیری بانک اطلاعات مربوط به معلولان و سالمندان، اطلاع از تعداد مراکز خدمت رسان در منطقه، آگاهی از فرهنگ جامعه تحت تاثیر، استفاده از چک لیست ها و همچنین آگاهی از وضعیت آسیب پذیری منطقه به ویژه در مورد سازه ها و شریان های حیاتی، از جمله مواردی هستند که در ارزیابی، حایز اهمیت هستند. 

بنابراین ارزیابی صحیح قبل و حین سوانح نقش به سزایی در برخورد با سوانح و مدیریت سانحه دارد، اما اگر ارزیابی به درستی صورت نگیرد نمی توان انتظار برخورد مناسب با سوانح را داشت و پاسخگویی با مشکل مواجه خواهد شد. همچنین در ارتباط با معلولان و سالمندان و ارزیابی دقیق از شرایط و نیازهای توانبخشی آنها در سوانح، امکان پاسخگویی اثربخش را محتمل تر ساخته و از سه طریق قابل دستیابی است: 

-         ارزیابی قبل از سانحه (Assessment)  

-         ارزیابی حین سانحه (Monitoring) 

-         ارزیابی پس از سانحه (Evaluation)

 


١٠:٥٥ - دوشنبه ٧ مرداد ١٣٩٨    /    عدد : ١١٥٠٥٧    /    تعداد نمایش : 75

برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید: